ก้าวแรกของแต้มในฐานะอาจารย์ใหม่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี จันทบุรี

ก้าวแรกเมื่อรถของผมแล่นผ่านประตูหน้ามหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี จังหวัดจันทบุรี ลมเย็นในยามเช้าพัดผ่านหน้าต่างรถเข้ามาพร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนของต้นไม้ใหญ่ที่ปลูกเรียงรายตลอดสองข้างทางครับ บรรยากาศร่มรื่นของที่นี่ทำให้ความรู้สึกประหม่าที่สะสมมาตั้งแต่เมื่อคืนค่อยลดทอนลงไปได้มากเลยครับ

วันนี้เป็นวันสำคัญที่แต้มจะได้เริ่มต้นบทบาทใหม่ในชีวิต นั่นคือการก้าวเข้ามาเป็นอาจารย์ประจำคณะนิเทศศาสตร์อย่างเต็มตัวครับ ความรู้สึกตอนนี้บอกไม่ถูกเลยครับว่าตื่นเต้นหรือดีใจมากกว่ากัน แต่ที่แน่ชัดที่สุดคือความภาคภูมิใจที่ได้มายืนอยู่ตรงจุดนี้ครับ

ภาพรอยยิ้มของนักศึกษาที่เดินขวักไขว่ไปมาในชุดนักศึกษาที่ดูสะอาดตา เสียงพูดคุยทักทายกันยามเช้าดังก้องไปทั่วบริเวณลานหน้าตึกคณะ สิ่งเหล่านี้เป็นเหมือนพลังงานบริสุทธิ์ที่ส่งผ่านเข้ามาถึงตัวผม ทำให้ผมพร้อมที่จะทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุดครับ

การเตรียมความพร้อมก่อนก้าวขึ้นแท่นบรรยาย ย้อนกลับไปในช่วงหลายสัปดาห์ก่อนหน้านี้ ชีวิตของผมวนเวียนอยู่กับการเตรียมแผนการสอนจนดึกดื่นครับ แสงไฟจากหน้าจอคอมพิวเตอร์และกองหนังสือที่วางเรียงรายบนโต๊ะทำงานเป็นเพื่อนร่วมห้องของผมมาตลอดหลายคืนเลยครับ

ผมตั้งคำถามกับตัวเองเสมอว่าเราจะนำประสบการณ์การทำงานจริงในสายงานสื่อสารมวลชน มาถ่ายทอดให้เด็กยุคใหม่เข้าใจได้อย่างไรครับ เพราะโลกของการสื่อสารในปัจจุบันหมุนไปไวมาก ทฤษฎีในตำราเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพออีกต่อไปแล้วครับ

ผมจึงพยายามออกแบบการเรียนการสอนให้เน้นการปฏิบัติจริงควบคู่ไปกับทฤษฎีครับ โดยนำเคสตัวอย่างที่เคยเจอในการทำงานมาเล่าให้นักศึกษาฟัง เพื่อให้พวกเขาได้เห็นภาพและได้กลิ่นอายของการทำงานในวงการสื่ออย่างแท้จริงครับ

การออกแบบโครงสร้างหลักสูตรให้ตอบโจทย์ยุคดิจิทัล ก่อนที่จะถึงวันเปิดภาคเรียน แต้มใช้เวลาไปกับการร่างโครงสร้างรายวิชาอย่างละเอียดครับ ผมนำเอาทักษะที่ตลาดแรงงานด้านสื่อสารมวลชนต้องการในยุคนี้ มาจับคู่กับเนื้อหาทางวิชาการที่ต้องสอนครับ

สิ่งที่ผมค้นพบคือเราต้องสอนให้นักศึกษามีทักษะการคิดวิเคราะห์ข้อมูลข่าวสารให้เป็นครับ เพราะปัจจุบันใครก็สามารถผลิตคอนเทนต์ได้ แต่คอนเทนต์ที่มีคุณภาพและน่าเชื่อถือต่างหากที่สังคมกำลังต้องการอย่างแท้จริงครับ

การวางแผนการสอนของผมจึงเต็มไปด้วยกรณีศึกษาที่เกิดขึ้นจริงในหน้าข่าวครับ ผมหยิบยกประเด็นสังคมที่กำลังเป็นที่ถกเถียง มาให้นักศึกษาได้ฝึกวิเคราะห์และหาทางออกร่วมกันในฐานะคนทำสื่อครับ

บรรยากาศสัมผัสแรกในห้องเรียนนิเทศศาสตร์ เมื่อถึงเวลาที่ต้องเดินเข้าห้องสอน วินาทีที่ผมผลักประตูไม้บานใหญ่เข้าไป ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศปะทะเข้ากับใบหน้า เสียงเจี๊ยวจ๊าวในห้องเรียนเงียบลงทันที สายตานับสิบสิบคู่หันมาจับจ้องที่ผมเป็นตาเดียวครับ

ยอมรับเลยครับว่าวินาทีนั้นหัวใจผมเต้นแรงมาก แต่พอผมเริ่มกล่าวทักทายและเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นของน้องนักศึกษา ความเกร็งทุกอย่างก็มลายหายไปจนหมดสิ้นครับ

ผมสัมผัสได้ถึงพลังงานความกระตือรือร้นที่แผ่ออกมาจากตัวพวกเขาครับ หลายคนพยักหน้าตามจังหวะที่ผมอธิบาย บางคนจดบันทึกตามอย่างตั้งใจ ทำให้ผมรู้สึกว่าการทุ่มเทเตรียมการสอนมาทั้งหมดนั้นคุ้มค่ามากเหลือเกินครับ

เสน่ห์ของเด็กนิเทศศาสตร์เมืองจันท์ สิ่งหนึ่งที่ผมสัมผัสได้ชัดเจนจากการพูดคุยกับนักศึกษาที่นี่ คือความจริงใจและความน่ารักแบบเป็นกันเองครับ เด็กต่างจังหวัดมักจะมีสัมมาคารวะและมีความอ่อนน้อมถ่อมตน ซึ่งเป็นเสน่ห์ที่ทำให้คนเป็นอาจารย์อย่างผมรู้สึกเอ็นดูพวกเขาตั้งแต่คาบแรกเลยครับ

ถึงแม้ท่าทีภายนอกพวกเขาจะดูเรียบร้อย แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องระดมสมองคิดงานสร้างสรรค์ ความคิดของพวกเขากลับเฉียบคมและเต็มไปด้วยไอเดียที่แปลกใหม่ครับ การผสมผสานระหว่างความอ่อนน้อมและความกล้าคิดกล้าทำตรงนี้ เป็นต้นทุนที่ดีมากสำหรับการทำงานสื่อในอนาคตครับ

หน้าที่ของผมคือการคอยกระตุ้นและดึงเอาศักยภาพที่ซ่อนอยู่ในตัวพวกเขาออกมาให้ได้มากที่สุดครับ ผมอยากให้เขากล้าที่จะตั้งคำถาม กล้าที่จะทำผิดพลาดในห้องเรียน เพื่อที่วันข้างหน้าเขาจะได้มีภูมิคุ้มกันที่แข็งแรงเมื่อต้องออกไปเผชิญกับโลกแห่งความจริงครับ

เทคนิคการถ่ายทอดประสบการณ์แบบฉบับของแต้ม ผมตั้งใจไว้ว่ารูปแบบการสอนของผมจะไม่ได้เป็นเพียงการยืนพูดหน้าชั้นเรียนเท่านั้นครับ แต่ผมอยากสร้างบรรยากาศให้เหมือนพี่มาเล่าประสบการณ์ให้น้องฟังมากกว่า เพื่อลดช่องว่างระหว่างอาจารย์กับนักศึกษาลงครับ

หลักการสำคัญข้อที่ 1 ที่ผมนำมาใช้คือการเปิดโอกาสให้นักศึกษาได้แสดงความคิดเห็นอย่างอิสระครับ ผมเชื่อว่าไอเดียของเด็กรุ่นใหม่มีความสดใหม่และน่าสนใจเสมอ การได้รับฟังมุมมองของพวกเขาทำให้ผมเองก็ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ไปด้วยครับ

ส่วนหลักการข้อที่ 2 คือการจำลองสถานการณ์การทำงานจริงมาไว้ในห้องเรียนครับ ผมให้นักศึกษาได้ลองจับอุปกรณ์กล้องจริง ลองจัดแสงในสตูดิโอ และวางแผนการผลิตสื่อด้วยตัวเอง เพื่อให้พวกเขาคุ้นชินกับความกดดันและการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าครับ

การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีกับการเรียนการสอน ในยุคที่ปัญญาประดิษฐ์เข้ามามีบทบาทในวงการสื่ออย่างมหาศาล ผมจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะนำเรื่องนี้เข้ามาสอดแทรกในบทเรียนครับ ผมสอนให้นักศึกษารู้จักใช้เครื่องมือใหม่เหล่านี้มาช่วยทุ่นแรงและเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานครับ

แต่ในขณะเดียวกัน ผมก็ย้ำเตือนพวกเขาเสมอว่าเทคโนโลยีเป็นเพียงเครื่องมือครับ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความคิดสร้างสรรค์และจรรยาบรรณในการสื่อสาร ซึ่งเป็นสิ่งที่เครื่องจักรไม่สามารถทดแทนมนุษย์ได้อย่างแน่นอนครับ

การปลูกฝังความรับผิดชอบต่อสังคมในการผลิตสื่อ จึงเป็นหัวใจหลักที่ผมพยายามแทรกซึมเข้าไปในทุกรายวิชาที่สอนครับ ผมอยากให้เด็กคณะเราจบออกไปเป็นสื่อมวลชนที่เป็นกระบอกเสียงที่ดี และสร้างสรรค์สังคมให้น่าอยู่ยิ่งขึ้นครับ

การสนับสนุนกิจกรรมนอกห้องเรียนของนักศึกษา แต้มมีความเชื่อเสมอว่าการเรียนรู้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ภายในสี่เหลี่ยมของห้องเรียนครับ ผมจึงให้ความสำคัญกับการสนับสนุนกิจกรรมเสริมหลักสูตรของนักศึกษาในคณะนิเทศศาสตร์อย่างเต็มที่ครับ

เวลาที่เด็กมีโครงการออกค่ายอาสา หรือการจัดนิทรรศการแสดงผลงาน ผมจะพยายามเข้าไปมีส่วนร่วมและให้คำปรึกษาอย่างใกล้ชิดครับ การลงมือทำกิจกรรมเหล่านี้ช่วยหล่อหลอมทักษะการทำงานเป็นทีมให้กับพวกเขาได้เป็นอย่างดีครับ

นอกจากนี้ผมยังพยายามเชื่อมโยงเครือข่ายคนรู้จักในวงการสื่อมวลชน ให้เข้ามามีส่วนร่วมในการจัดอบรมพิเศษให้กับนักศึกษาครับ เพื่อเปิดโลกทัศน์และสร้างแรงบันดาลใจให้พวกเขามองเห็นเส้นทางอาชีพที่ชัดเจนขึ้นครับ

การปรับตัวกับชีวิตและการทำงานในเมืองจันทบุรี นอกจากเรื่องงานสอนแล้ว การย้ายมาใช้ชีวิตที่จังหวัดจันทบุรีก็ถือเป็นประสบการณ์ใหม่ที่น่าประทับใจสำหรับผมเช่นกันครับ เมืองนี้มีความเงียบสงบแต่แฝงไปด้วยมนต์เสน่ห์ที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างประหลาดครับ

หลังจากเลิกคลาสสอนในบางวัน ผมมักจะขับรถไปตระเวนชิมอาหารท้องถิ่น รสชาติของก๋วยเตี๋ยวผัดเส้นจันท์ที่เหนียวนุ่ม ผสมผสานกับรสเปรี้ยวอมหวานของน้ำมะขามเปียก เป็นรสสัมผัสที่เยียวยาความเหนื่อยล้าจากการทำงานได้เป็นอย่างดีครับ

อากาศในช่วงเย็นที่เมืองจันท์ก็เย็นสบายกำลังดีครับ การได้เดินเล่นรับลมริมแม่น้ำจันทบูร มองดูวิถีชีวิตผู้คนที่เรียบง่าย ช่วยชาร์จแบตเตอรี่ชีวิตให้ผมพร้อมกลับไปลุยงานต่อในเช้าวันรุ่งขึ้นได้อย่างเต็มเปี่ยมครับ

เสน่ห์วิถีชีวิตคนจันท์ที่ทำให้ผมหลงรัก การได้มาอยู่ที่จังหวัดจันทบุรีทำให้ผมได้เรียนรู้วิถีชีวิตที่แตกต่างไปจากเมืองหลวงครับ ผู้คนที่นี่มีน้ำใจและใช้ชีวิตกันอย่างเรียบง่าย ไม่ต้องเร่งรีบแข่งขันกับเวลามากนักครับ

มีอยู่วันหนึ่งผมแวะไปซื้อผลไม้ที่ตลาดริมน้ำ พ่อค้าแม่ค้าต่างทักทายผมด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตรครับ พอพวกเขาทราบว่าผมเพิ่งย้ายมาเป็นอาจารย์ใหม่ที่ราชภัฏรำไพพรรณี ก็พากันหยิบยื่นขนมและผลไม้แถมให้ผมชุดใหญ่เลยครับ

ความมีน้ำใจและไมตรีจิตของชาวบ้านในพื้นที่ ทำให้คนไกลบ้านอย่างผมรู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูกครับ มันเป็นพลังบวกเล็กน้อยที่ช่วยเติมเต็มความสุขในแต่ละวันของการใช้ชีวิตที่นี่ได้อย่างมหาศาลครับ

เพื่อนร่วมงานและวัฒนธรรมองค์กรที่อบอุ่น อีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมปรับตัวเข้ากับสถานที่แห่งนี้ได้อย่างรวดเร็ว คือความน่ารักของเพื่อนร่วมงานและคณาจารย์ในคณะนิเทศศาสตร์ครับ ตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามา ผมได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นราวกับเป็นคนในครอบครัวเดียวกันเลยครับ

อาจารย์ผู้ใหญ่หลายท่านคอยให้คำแนะนำเทคนิคการสอน และคอยช่วยเหลือในเรื่องระบบระเบียบของมหาวิทยาลัยอย่างเป็นกันเองครับ ความรู้สึกอบอุ่นนี้ช่วยคลายความกังวลในการเริ่มต้นที่ใหม่ของผมไปได้มากทีเดียวครับ

การได้ทำงานในสภาพแวดล้อมที่เกื้อกูลกันแบบนี้ ทำให้ผมมีกำลังใจที่จะสร้างสรรค์ผลงานวิชาการและพัฒนากิจกรรมดีเพื่อนักศึกษาต่อไปครับ มันเป็นความโชคดีของแต้มจริงที่ได้มาอยู่ในครอบครัวรำไพพรรณีแห่งนี้ครับ

การรักษาสมดุลระหว่างชีวิตการทำงานและเวลาส่วนตัว แน่นอนว่าการรับบทบาทเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยนั้นมาพร้อมกับความรับผิดชอบที่หนักอึ้งครับ แต้มจึงต้องเรียนรู้วิธีการบริหารจัดการเวลาอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อไม่ให้เกิดภาวะหมดไฟในการทำงานครับ

ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ผมจะพยายามวางมือจากหน้าจอคอมพิวเตอร์และกองเอกสารครับ ผมชอบขับรถออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ตามชายหาดแหลมสิงห์ หรือไม่ก็ไปเดินป่าศึกษาธรรมชาติที่น้ำตกพลิ้วครับ

การได้พาตัวเองออกไปอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่สวยงามของจังหวัดจันทบุรี เป็นการฟื้นฟูสภาพจิตใจที่ดีเยี่ยมเลยครับ ทำให้ผมมีพลังสมองที่ปลอดโปร่ง พร้อมที่จะกลับไปคิดค้นวิธีการสอนใหม่เพื่อนักศึกษาในสัปดาห์ต่อไปครับ

ความท้าทายที่รออยู่เบื้องหน้าของอาจารย์ใหม่ ผมรู้ดีครับว่าเส้นทางสายนี้เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น ยังมีความท้าทายอีกมากมายที่รอคอยผมอยู่เบื้องหน้า การเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการรับสื่อของคนในสังคม เป็นโจทย์ใหญ่ที่ผมต้องเตรียมพร้อมรับมือครับ

ผมต้องไม่หยุดที่จะพัฒนาตัวเองและอัปเดตความรู้ใหม่อยู่เสมอครับ เพื่อนำสิ่งเหล่านั้นมาถ่ายทอดเป็นอาวุธทางปัญญาให้กับนักศึกษา นำไปใช้ต่อยอดในสายอาชีพของพวกเขาในอนาคตได้อย่างมีประสิทธิภาพครับ

เป้าหมายสูงสุดของผมไม่ใช่แค่การผลิตบัณฑิตที่เก่งทฤษฎีครับ แต่ผมอยากเห็นพวกเขาเติบโตเป็นบุคลากรที่มีคุณภาพ มีจรรยาบรรณวิชาชีพ และพร้อมที่จะออกไปสร้างสรรค์ผลงานดีเพื่อสังคมครับ

บทสรุปและก้าวต่อไปบนเส้นทางสายวิชาการ ทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นในวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นความตื่นเต้น ความกังวล หรือความสุข ล้วนเป็นส่วนผสมที่ลงตัวที่ทำให้ก้าวแรกในฐานะอาจารย์มหาวิทยาลัยของแต้มสมบูรณ์แบบมากครับ

การได้ส่งต่อความรู้และประสบการณ์ที่เรามีไปสู่คนรุ่นหลัง เป็นความอิ่มเอมใจที่หาซื้อไม่ได้จากที่ไหนเลยครับ ผมจะจดจำความรู้สึกของวันแรกนี้ไว้เป็นแรงผลักดันในการทำงานทุกวันครับ

สุดท้ายนี้แต้มอยากขอฝากเนื้อฝากตัวกับทุกท่านด้วยนะครับ หากมีข้อผิดพลาดประการใด แต้มพร้อมที่จะน้อมรับทุกคำติชมเพื่อนำไปปรับปรุงตัวครับ ขอให้ทุกคนช่วยเป็นกำลังใจให้แต้มบนเส้นทางสายวิชาการในรั้วมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณีแห่งนี้ด้วยนะครับ