[วิเคราะห์] ผ่าโครงสร้าง Running Man Thailand เจาะลึกเบื้องหลังการทำรายการวาไรตี้ระดับโลกฉบับคนทำงานจริง

ที่มา : Running Man Thailand

วันนี้พี่แต้มจะพาทุกคนมาเจาะลึกกรณีศึกษาที่น่าตื่นเต้นที่สุดในวงการโทรทัศน์บ้านเรายุคนี้ครับ ซึ่งวันนี้เราจะมาถอดรหัสความสำเร็จนี้ผ่านรายการ รันนิงแมน ไทยแลนด์ อย่า หยุด วิ่ง กันครับ

ที่มา : Facebook IQIYI

หลายคนอาจจะมองว่านี่ก็แค่การซื้อลิขสิทธิ์รายการดังมาทำใหม่ แต่ในมุมมองของคนทำเบื้องหลัง นี่คือเมกะโปรเจกต์ระดับภูมิภาคที่ซับซ้อนมากครับ มันคือการจับมือกันระหว่างแพลตฟอร์มสตรีมมิงยักษ์ใหญ่อย่างอ้ายฉีอี้ ทีมผู้สร้างต้นฉบับจากเกาหลีใต้อย่างเอสบีเอส สตูดิโอ ปริซึม และบริษัทโปรดักชันชั้นเซียนของไทยอย่างเอท ซันเดย์ การออกอากาศก็วางหมากมาอย่างดี ทั้งฉายบนทีวีดิจิทัลช่องวันสามสิบ และมีเวอร์ชันจัดเต็มบนแอปพลิเคชันเพื่อกวาดฐานคนดูทุกกลุ่ม เรามาดูกันดีกว่าครับว่าเขาประกอบร่างรายการระดับตำนานนี้ให้เข้ากับจริตคนไทยได้อย่างไร

ที่มา : Facebook Running Man Thailand

ถ้าใครเคยดูรายการต้นฉบับยุคแรกๆ จะจำได้ว่าเขาชอบไปปิดห้างสรรพสินค้าหรือพิพิธภัณฑ์ตอนกลางคืนเพื่อทำภารกิจหาทางออก แต่สำหรับเวอร์ชันไทย ทีมผู้สร้างเขาทำการบ้านมาดีมากครับ เขาเลือกที่จะข้ามช่วงลองผิดลองถูก แล้วหยิบเอาโครงสร้างที่สมบูรณ์แบบที่สุดมาใช้เลย นั่นคือการสร้างจักรวาลแนวคิดให้พิธีกรทั้งเจ็ดคนรับบทเป็นสายลับยอดฝีมือที่ต้องมาทำภารกิจทดสอบตัวเอง

ที่มา : Facebook Running Man Thailand

การร้อยเรียงเรื่องราวในแต่ละตอนไม่ได้ทำแบบขอไปทีนะครับ แต่เขาใช้เทคนิคการไล่ระดับความตึงเครียด ผมขออนุญาตยกตัวอย่างตอนปฐมทัศน์ให้เห็นภาพชัดๆ ครับ ทีมงานแบ่งโครงเรื่องออกเป็นสี่ช่วงหลัก เริ่มจากช่วงแรกที่เป็นภารกิจบนที่สูงเพื่อละลายพฤติกรรม จุดนี้สำคัญมากครับเพราะการจับซูเปอร์สตาร์มาปิดตาเดินบนไม้กระดานโง่ๆ ทำให้คนดูเห็นความกลัวและปฏิกิริยาเหวอๆ ซึ่งช่วยทำลายกำแพงภาพลักษณ์และสร้างความรู้สึกผูกพันกับผู้ชมได้ทันที

ที่มา : Facebook Running Man Thailand

พอเข้าช่วงที่สอง รายการเริ่มโยนความกดดันทางสังคมเข้ามาผ่านเกมเก้าอี้ปริศนาที่มีแขกรับเชิญอย่างบิวกิ้นมาเป็นตัวแปร กติกาที่บังคับให้คนตอบผิดทำเพื่อนตกน้ำคือหัวใจของความตลกสไตล์เกาหลีเลยครับ เพราะมันบังคับให้เกิดการกล่าวโทษกันแบบเรียลๆ จากนั้นช่วงที่สามก็ขยี้ต่อด้วยเกมเออีไอโอยูบันไดวิบาก การเอาน้ำสบู่มาราดบันไดคือการทำลายความได้เปรียบทางร่างกาย สร้างความโกลาหลที่เรียกเสียงฮาได้แบบไม่ต้องคิดเยอะ และปิดท้ายช่วงที่สี่ด้วยภารกิจดึงป้ายชื่อที่เป็นตำนาน เปลี่ยนมู้ดรายการจากตลกขบขันเป็นเกมเฉือนคมสไตล์สายลับที่มีทั้งการหักหลังและการเจรจาต่อรองครับ

เรื่องของผู้ดำเนินรายการ

เสน่ห์ที่ทำให้แฟรนไชส์นี้อยู่ยงคงกระพันไม่ใช่แค่กติกาเกมครับ แต่คือสิ่งที่คนทำทีวีเรียกว่า วิศวกรรมตัวละคร สมัยที่ผมเรียนวิชาแคสติ้ง อาจารย์มักจะย้ำเสมอว่ารายการเรียลลิตี้ต้องมี สมดุลแห่งความไม่สมดุล ซึ่งเวอร์ชันไทยตีโจทย์นี้แตกกระจุยด้วยการเลือกสายลับหลักเจ็ดคนที่มีฐานแฟนคลับและคาแรคเตอร์ต่างกันสุดขั้ว

ที่มา : Facebook Running Man Thailand

พี่โอ๊ต ปราโมทย์ รับหน้าที่เป็นศูนย์กลางคอยควบคุมจังหวะรายการ เชื่อมทุกคนเข้าด้วยกันและชงมุกไม่ให้รายการน่าเบื่อ ในขณะที่เจฟ ซาเตอร์ คือตัวแทนของความฉลาดและสัญชาตญาณเอาตัวรอดขั้นสูง เป็นเหมือนบอสที่ทุกคนอยากเอาชนะ ส่วนอิ้งค์ วรันธร ผู้หญิงคนเดียวในรายการ ก็ไม่ได้มาในบทสาวน้อยบอบบาง แต่เป็นตัวแปรอิสระที่มักจะสร้างความประหลาดใจและใช้ความสดใสพลิกเกมได้เสมอ แน่นอนว่ารายการวาไรตี้ขาดตัวป่วนไม่ได้ครับ ดีเจเผือก พงศธร รับหน้าที่สถาปนิกมุกตลก ยอมเจ็บตัวและเป็นสนามอารมณ์เพื่อลดความตึงเครียดของเกม และที่ลืมไม่ได้คือกลุ่มแม่เหล็กดึงดูดแฟนคลับอย่าง เต ตะวัน นุนิว ชวรินทร์ และต้าห์อู๋ พิทยา การดึงศิลปินทีป็อปและนักแสดงซีรีส์วายมาร่วมรายการคือกลยุทธ์ที่ฉลาดมากครับ เพราะนอกจากจะได้เอนเนอร์จีความสนุกแล้ว ยังการันตีพื้นที่สื่อบนแพลตฟอร์มออนไลน์ได้แบบร้อยเปอร์เซ็นต์

เรื่องของการตัดต่อ

ใครที่อยากเป็นผู้กำกับหรือนักตัดต่อ ต้องดูรายการนี้เป็นคัมภีร์เลยครับ เพราะทีมเกาหลีเขาเข้ามาถ่ายทอดวิทยายุทธ์ให้โปรดักชันไทยแบบหมดเปลือก การตัดต่อไม่ได้มีหน้าที่แค่เรียงภาพ แต่เป็นเหมือนนักเล่าเรื่องคนที่แปดเลยทีเดียว

ที่มา : Facebook Running Man Thailand

เทคนิคแรกที่ต้องจดไว้คือปรากฏการณ์หน่วงเวลาด้วยการฉายภาพซ้ำ เวลาเกิดอุบัติเหตุขบขัน รายการจะไม่ปล่อยให้ผ่านไปเฉยๆ ครับ แต่จะแช่ภาพ ถอยหลัง แล้วเล่นซ้ำพร้อมสโลว์โมชัน เทคนิคนี้ช่วยยืดเวลาความตลกให้คนดูได้ขำจนสุดเสียง นอกจากนี้การใช้กราฟิกบนหน้าจอก็ล้ำหน้ามาก ไม่ใช่แค่ตัวหนังสือสวยๆ แต่ทำหน้าที่บรรยายความในใจตัวละคร หรือแม้แต่เน้นย้ำจังหวะมุกตลกให้คนดูรู้ว่า ตรงนี้ต้องขำแล้วนะ

ที่มา : Facebook Running Man Thailand

ในส่วนของเสียงก็สำคัญไม่แพ้กันครับ เพลงประกอบไม่ได้เปิดคลอทิ้งไว้เฉยๆ ตอนอธิบายกติกาจะใช้ดนตรีจังหวะเร็วเพื่อกระตุ้นความตื่นตัว พอเข้าช่วงดึงป้ายชื่อก็เปลี่ยนเป็นเพลงระทึกขวัญสไตล์หนังสายลับ ยิ่งไปกว่านั้น การใช้เสียงเอฟเฟกต์ประดิษฐ์อย่างเสียงกระดิ่งเวลาตอบถูก หรือเสียงออดเวลาตอบผิด มันสร้างปฏิกิริยาตอบสนองแบบมีเงื่อนไขให้สมองคนดูเข้าใจสถานการณ์ได้ทันทีโดยไม่ต้องมีคนพากย์เลยครับ

 

ที่มา : Facebook Running Man Thailand

สิ่งหนึ่งที่ผมประทับใจมากจากการดูรายการนี้ คือการปรับตัวทางวัฒนธรรมครับ ทีมงานไม่ได้แค่เอาเกมมาแปลภาษา แต่เขาผสมผสานความกลมกล่อมระดับโลกเข้ากับวิถีชีวิตแบบไทยๆ รายการใช้สถานที่ถ่ายทำอย่างกรุงเทพมหานครและพัทยาเป็นฉากหลัง ซึ่งทำหน้าที่เป็นเครื่องมือโปรโมตการท่องเที่ยวไปในตัว

ที่มา : Facebook Running Man Thailand

แต่สิ่งที่ทรงพลังที่สุดคือ ปรัชญาความสนุกของคนไทยครับ แม้ว่ากติกาจากฝั่งเกาหลีจะเป๊ะและตึงเครียดแค่ไหน แต่ความขี้เล่น ความเป็นกันเอง และศิลปะในการแซวกันของคนบันเทิงไทย ช่วยละลายความตึงเครียดของการแข่งขันให้กลายเป็นมิตรภาพและเสียงหัวเราะ นี่แหละครับคือจุดเด่นที่ทำให้รายการเวอร์ชันนี้มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร

ที่มา : Facebook Running Man Thailand

การเกิดขึ้นของเมกะโปรเจกต์นี้จึงไม่ใช่แค่ความบันเทิงชั่วข้ามคืน แต่เป็นการถ่ายทอดองค์ความรู้ครั้งใหญ่ของอุตสาหกรรมทีวีไทย การที่ทีมงานไทยได้ทำงานประกบกับมืออาชีพระดับโลก ทำให้เราได้เรียนรู้สถาปัตยกรรมการเล่าเรื่องและการบริหารกองถ่ายขนาดใหญ่ ซึ่งผมเชื่อมั่นเหลือเกินครับว่า นี่คือบทพิสูจน์ที่ชัดเจนว่าบุคลากรไทยมีศักยภาพเพียงพอที่จะยกระดับประเทศให้เป็นศูนย์กลางการผลิตคอนเทนต์ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้อย่างแน่นอน

ที่มา : Facebook Running Man Thailand

จากที่ผมวิเคราะห์มาทั้งหมด น้องๆ คงเห็นแล้วนะครับว่า Running Man Thailand ไม่ใช่แค่รายการเกมโชว์วิ่งไล่จับธรรมดา แต่มันคือตำราเล่มใหญ่ที่รวบรวมศาสตร์ของการทำสื่อสมัยใหม่ไว้ครบถ้วน ตั้งแต่การคิดโครงเรื่อง การวางคาแรคเตอร์ ไปจนถึงเทคนิคโพสต์โปรดักชันขั้นเทพ การเรียนรู้จากรายการระดับมาสเตอร์พีซแบบนี้ จะเป็นรากฐานที่ดีเยี่ยมให้กับทุกคนที่อยากก้าวเข้ามาในวงการโทรทัศน์ครับ

ที่มา : Facebook Running Man Thailand

เพื่อนๆ หรือน้องๆ คนไหนที่ได้ดูรายการนี้แล้ว ประทับใจเทคนิคการถ่ายทำหรือชอบคาแรคเตอร์ของสายลับคนไหนเป็นพิเศษ ลองคอมเมนต์มาคุยหรือแชร์มุมมองในแบบของตัวเองให้พี่แต้มฟังบ้างนะครับ วงการสื่อของเราจะเติบโตได้ก็ด้วยการแลกเปลี่ยนความรู้และมุมมองดีๆ แบบนี้แหละครับ แล้วพบกันใหม่ในบทวิเคราะห์เจาะลึกชิ้นหน้านะครับ